Μπάσκετ: Όσο ζω, ελπίζω…!

Ο σεβασμός, η αποδοχή και η δυναμική που κουβαλούσε η ομάδα του μπάσκετ, από την παρουσία της τα τελευταία χρόνια στα σαλόνια της Α-1, φέτος δε λειτούργησε…

Κυρίως όμως, δεν κατέστη δυνατό, να παρακινηθεί ο κόσμος κι ο κοσμάκης ν’ ασχοληθεί κι επιχειρηματικά μαζί της.

Ελαχίστη (οικονομική) βοήθεια.

Με πενιχρό κουμπαρά, βγήκαμε στο παζάρι… για παίκτες.

Κι η απόφαση πρόσληψης του κόουτς Μέξα στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας, ατυχέστατη, μας άφησε μίλια πίσω…

Η ολοκλήρωση του α΄ γύρου μπορεί να έφερε μία ακόμη νίκη (μόλις την 3η στο πρωτάθλημα), αλλά ουσιαστικά ήταν μια καταστροφική αγωνιστική, αφού οι έτεροι μονομάχοι για την αποφυγή του υποβιβασμού (Φάρος και Πανιώνιος) αποκόμισαν μεγάλα ροζ φύλλα, σε βάρος ΠΑΟΚ και Ρεθύμνου, αντίστοιχα.

Αλλά κι η έναρξη του β΄ γύρου, έκρυβε εκπλήξεις.

Μετά και το ‘διπλό’ του Κοροίβου στον Άρη, όλα τα χρώματα στο κάδρο, είναι πιο σκούρα.

Κάπως έτσι, φτάσαμε στο σήμερα.

Εύκολα μας εντοπίζει κάποιος, στη βαθμολογία, 14η θέση, με το βλέμμα να μην πηγαίνει άλλο προς τα κάτω!

Προς το παρόν, μας τραβάει ο πάτος!

Εναντίον της ποιοτικής ΑΕΚ, το ποτήρι μπορούμε να το δούμε κι από τις δύο πλευρές.

Μισοάδειο από τη μία γιατί χάσαμε, κι από την άλλη μισογεμάτο γιατί η αγωνιστική πρόοδος και διάθεση ήταν εμφανής κι αυτό δίνει δύναμη για τη συνέχεια.
Αρκεί να προκύψουν επειγόντως κι άλλες …αρετές και οφέλη.

Δεν αρνούμαι, ότι οι συνθήκες είναι (πολύ) δύσκολες.

Αλλά, και ταυτόχρονα λίγο πρόωρο και συνάμα σκληρό, να συμβιβαστώ, με το: «όλα, κάποια στιγμή, τελειώνουν».

Ακολουθεί ένα παιχνίδι-βουνό απέναντι στο Λαύριο, μια ομάδα που παίζει με πολύ πάθος.

Η δουλειά να συνεχιστεί.

Χρειάζεται η ομάδα ν’ αποβάλει ή τουλάχιστον να μειώσει από το παιχνίδι της τα κενά διαστήματα που στοιχίζουν…

Μπορούμε να βελτιώσουμε τα νούμερα σε σουτ και βολές, που σίγουρα δεν είναι σε υψηλά επίπεδα

Να τα δώσουμε όλα κι ελπίζω να είμαστε καλύτεροι!

 

Χρήστος Αθ. Πίσσας