Basket – Trikala/ Γρίφος η φετινή …εξίσωση!

Του Χρήστου Α. Πίσσα

Την πατήσαμε κι αυτή τη (νέα) χρονιά, ανεβαίνοντας τις πρώτες μέρες της, μάλλον με βαριά μπασκετική διάθεση!

Aνήμερα των Φώτων , μια ομάδα χωρίς ουράνια φώτιση…

Σύμφωνα με το Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, αλλάζω τα φώτα σε κάποιον, σημαίνει: «τον ταλαιπωρώ, τον βασανίζω, τον εξουθενώνω».

Η βασική έννοια λοιπόν, είναι η ταλαιπωρία, το μαρτύριο, και συνήθως έχει μια απόχρωση διάρκειας.

Στη θέση του βασανιστή, βάλτε τα …κοπέλια από την Κρήτη.

Αντιθέτως, οι παραλίγο δικοί μας πρωταγωνιστές στο σαββατιάτικο έργο, μετατράπηκαν σε αυτόχειρες.  

Και πλέον ακυβέρνητο, παλεύοντας κόντρα σε ανέμους έντασης πολλών μποφόρ, στη θάλασσα της Α-1, το καράβι των Τρικάλων, γυρεύει σωσίβιο σωτηρίας!

Ο Μέξας, μετά την ήττα στη Θεσ/νίκη από τον Άρη, έχοντας δηλώσει από μικροφώνου ‘‘έχουμε θέματα’’, είχε δρομολογήσει από μόνος του την αποχώρηση… στο ενδεχόμενο ήττας από το Ρέθυμνο.

Όπερ κι εγένετο!

Δύσκολη η δουλειά του προπονητή -και γι’ αυτό πολλοί μεγάλοι αθλητές του μπάσκετ δοκίμασαν, αλλά απέτυχαν να γίνουν εξίσου καλοί, όταν βρέθηκαν στην άλλη πλευρά του φεγγαριού.

Η γνώση του αντικειμένου κι η κατάρτιση είναι το πρώτο, βασικό, ζητούμενο.

Όχι το μοναδικό όμως, αφού η οξύνοια κι η οξυδέρκεια, η πνευματική διαύγεια κι η υπομονή, η δουλειά ωρών (εντός ή εκτός παρκέ) κι η μεταδοτικότητα, μετατρέπουν έναν καλό προπονητή σε πραγματικά μεγάλο.

Μετρημένοι είναι εκείνοι που μπορούν να υπερηφανεύονται για την προσφορά τους.

Είθε, ο νέος καπετάνιος, να οδηγήσει το σκαρί και το πλήρωμα αυτού, σε ασφαλές λιμάνι!

(Καλαμπάκα, 06.01.2018)