Στον Λούκα Μόντριτς η «Χρυσή Μπάλα»

Ο Κροάτης διεθνής μέσος της Ρεάλ Μαδρίτης, Λούκα Μόντριτς, επιβεβαίωσε τα προγνωστικά και αναδείχθηκε νικητής της 63ης «Χρυσής Μπάλας», σταματώντας την κυριαρχία των Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο την τελευταία δεκαετία, όταν και μοιράστηκαν τις διακρίσεις (από πέντε) για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου. Ο Μόντριτς (753 ψήφοι) έγινε έτσι ο πρώτος Κροάτης ποδοσφαιριστής στην Ιστορία που φτάνει σε αυτή τη διάκριση, καθώς και ο πρώτος από όλες τις χώρες που συγκροτούσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία. Πριν από 20 χρόνια ο Νταβόρ Σούκερ είχε φτάσει κοντά, αλλά ήταν δεύτερος. 

Ο Πορτογάλος σταρ της Γιουβέντους ήταν δεύτερος με 476 ψήφους, ενώ ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα πέμπτος (280), με τους Αντουάν Γκριζμάν (414) και Κιλιάν Μπαπέ (347) να καταλαμβάνουν αντίστοιχα την τρίτη και τέταρτη θέση. Από εκεί και ύστερα, την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσαν κατά σειρά οι Μοχάμεντ Σάλαχ, Ραφαέλ Βαράν, Εντέν Αζάρ, Κέβιν Ντε Μπράιν και Χάρι Κέιν. Την πρώτη «Χρυσή Μπάλα» στην κατηγορία των Γυναικών κατάκτησε η Άντα Χέργκερμπεργκ, από τη Νορβηγία. Ο Κιλιάν Μπαπέ πρώτευσε στο επίσης νέο βραβείο «Κοπά», για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του 2018.

Εντός του 2018 ο Μόντριτς πανηγύρισε το τρίτο συνεχές Champions League με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ οδήγησε την Εθνική ομάδα της πατρίδας του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας, όπου η «χρβάτσκα» ηττήθηκε (2-4) από τη Γαλλία. Σε αυτή τη διοργάνωση είχε επίσης κατακτήσει τη «Χρυσή Μπάλα» της FIFA, ενώ στη διάρκεια της χρονιάς παρέλαβε το βραβείο Best FIFA men΄s player και το UEFA men’s player of the year, όπως και το βραβείο για τον κορυφαίο πλέι-μέικερ, από την IFFHS.

Η κατάταξη των υπόλοιπων 20 άσων, που μαζί με τους προαναφερόμενους είχαν συνθέσει την τελική 30αδα, είχε ως εξής: 11. Καντέ, 12. Νεϊμάρ, 13. Σουάρες, 14. Κουρτουά, 15. Πογκμπά, 16. Αγουέρο, 17. Μπέιλ, 18. Μπενζεμά, 19-21. Φιρμίνο, Ράκιτιτς, Σέρχιο Ράμος, 22-24. Καβάνι, Μανέ, Μαρσέλο, 25-27. Άλισον, Μάντζουκιτς, Όμπλακ, 28. Γοδίν, 29-30. Ίσκο, Λορίς.

O Λούκα Μόντριτς, νικητής της 63ης «Χρυσής Μπάλας» , παραχώρησε την παραδοσιακή συνέντευξή του στο France Football, που διοργανώνει ο κορυφαίο βραβείο, κάνοντας μια εκτενή ανασκόπηση της καριέρας του και της προσωπική του ζωή, μέχρι να φτάσει στο πολυπόθητο τρόπαιο.
Το πρώτο τρόπαιο: «Ήμουν 15 και ήμουν δανεικός από την Ντιναμό Ζάγκρεμπ στη Ζρίνσκι Μόσταρ. Εκεί την χρονιά οι φίλαθλοι με επέλεξαν ως καλύτερο παίκτη της ομάδας. Ήμουν πολύ νέος και ήταν η πρώτη ατομική διάκριση»
Δουλειά για την «Χρυσή Μπάλα»: «Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι «τα καλύτερα πράγματα δεν έρχονται πάντα εύκολα» και αυτό είναι το πιστεύω μου. Η ζωή μου είναι έτσι που χρειάστηκα αγώνα και σκληρή δουλειά για να επιτύχω τους στόχους μου. Δεν ήταν εύκολο, αλλά κέρδισα».
Η Χάιντουκ Σπλιτ και Άρσεναλ τον απέρριψαν: «Εγώ ποτέ δεν αμφέβαλα. Στα 18 μου δεν φανταζόμουν να φτάσω σε αυτό το επίπεδο, αλλά ονειρευόμουν να πάω μακριά και να παίξω σε μεγάλες ομάδες. Απορρίπτοντας με ο Βενγκέρ, το εξέλαβα ως νέο εμπόδιο που θ πρέπει να περάσω».
Σωματοδομή: «Δεν αισθάνομαι κατώτερος από τους άλλους από αθλητική άποψη. Είμαι ισχυρότερος από ό, τι φαντάζεστε. Δεν έχω κανένα φόβο, ούτε από τις μονομαχίες, ούτε από το μέγεθος των αντιπάλων μου».
Το προαίσθημα του Ζιντάν: «Όταν είδα ότι ήμουν ανάμεσα στους 30 φιναλίστ, άρχισα να το πιστεύω. Αλλά υπάρχει ένα πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Όταν ο Ζιντάν έγινε προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης τον Ιανουάριο του 2016, με κάλεσε μια μέρα στο γραφείο του, μετά την προπόνηση. Μου εξήγησε πώς με έβλεπε σαν παίκτη και τι περίμενε από μένα. Μου είπε ότι ήμουν ένας πολύ σημαντικός παίκτης για εκείνον. Και πάνω απ ‘όλα, με είδε ως παίκτης που θα μπορούσε, κάποια μέρα, να κερδίσει τη χρυσή μπάλα. Όταν κάποιος σαν τον Ζιντάν, με την προσωπικότητα και την ιστορία του, λέει αυτό, σου ενισχύει το ηθικό. Τον θαύμαζα και τον σεβόμουν πολύ ως παίκτης. ‘Ήμουν βασικός παίκτης στην ομάδα, σε μια εποχή που παίξαμε πολύ καλό ποδόσφαιρο. Αυτά τα λόγια από το Ζιντάν με βοήθησαν να προχωρήσω περισσότερο στο παιχνίδι μου. Ωστόσο, παρά τα λόγια αυτά, δεν τολμούσα να το πιστέψω.
Μέσι και Ρονάλντο: «Η ιστορία θα γράψει ότι ένας Κροάτης παίκτης, εκπρόσωπος μιας μικρής χώρας, κέρδισε την χρυσή μπάλα μετά τους Κριστιάνο και Μέσι, οι οποίοι είναι παίκτες ενός άλλου επιπέδου. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να συγκριθεί με αυτούς. Είναι οι καλύτεροι στην ιστορία αυτού του παιχνιδιού».
Η σύγκριση με τον Κρόιφ: «Το να με συγκρίνουν με εκείνον είναι μεγάλη τιμή, ήταν ένας απίστευτος παίκτη, αλλά και ένας μεγάλος προπονητής. Πήρα το νούμερο 14 στην Τότεναμ και στην εθνική Κροατίας ως φόρο τιμής σε αυτόν. Και επειδή το 10 δεν ήταν διαθέσιμο».
Τα μοντέλα του:« Ως παίκτης και σαν άνθρωπος ο Ζβόνιμιρ Μπόμπαν. Ήμουν 13 ετών όταν οδήγησε την Κροατία στους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Χάσαμε και πάλι από τη Γαλλία …. Ο Μπόμπαν είναι πηγή έμπνευσης για μένα. Μια μέρα, στην Τότεναμ έλαβα ένα μήνυμα:«Μπορείς να με καλέσεις αν θέλεις, Ζβον». Και σκέφτηκα ότι ήταν ένα αστείο από έναν από τους φίλους μου. Τον κάλεσα και ήταν πραγματικά. Η συνομιλία μας ήταν εξαιρετική. Εντυπωσιάστηκα από την απλότητα του».
Η θέση του στο γήπεδο: «Είμαι μέσος, αλλά όχι ως νούμερο 10. Μου αρέσει να οργανώνω και να οικοδομώ τη σύνδεση μεταξύ άμυνας και επίθεσης, να είμαι ο ηγέτης του παιχνιδιού. Όπως ο Πίρλο. Ακριβώς, αν και ορισμένοι προπονητές μου, με βάζουν λίγο πιο ψηλά, δεξιά ή αριστερά, μου αρέσει να είμαι στη μέση. Μου αρέσει η σημερινή μου θέση στη Ρεάλ Μαδρίτη, στα δεξιά, επειδή υπάρχουν πολλές επιλογές».
Δεν χρησιμοποιεί Instagram όπως και οι άλλοι: «Το έχω, αλλά ανεβάζω μόνο φωτογραφίες από το ποδόσφαιρο και όταν υπάρχουν σημαντικά πράγματα, ένα μεγάλο παιχνίδι ή ένας τίτλος. Είμαι έτσι, έχω μια φυσιολογική ζωή, σαν οικογένεια. Σηκώνομαι το πρωί, πηγαίνω στην προπόνηση, πηγαίνω τα παιδιά μου σε ένα διεθνές σχολείο εδώ στο La Moraleja … Σχεδόν κάθε μέρα για πολλές ώρες εργάζομαι σκληρά. Πάω μετά στο σπίτι, να παίξω με τα παιδιά μου. Βλέπω ταινίες με τη γυναίκα μου, έχουμε μια μικρή κινηματογραφική αίθουσα στο σπίτι».
Η ζωή του στο σπίτι: «Εμείς παρακολουθήσετε ταινίες στο σπίτι, ακούμε μουσική, ως επί το πλείστον παραδοσιακή μουσική της Κροατίας, πηγαίνουμε σε εστιατόρια. Έχω το προνόμιο να είμαι σε θέση να τρώω ό, τι θέλω χωρίς να παίρνω βάρος, είναι η γενετική. Με τη γυναίκα μου, μας αρέσει να ανοίξουμε ένα μπουκάλι κρασί, έχουμε κροατικά, ιταλικά, ισπανικά, γαλλικά κρασιά».
Πως ξεκουράζεται: «Κάνω ό, τι πρέπει να κάνει ένας αθλητής υψηλού επιπέδου. Κοιμάμαι καλά, δουλεύω καλά και μετά τα παιχνίδια η γυναίκα μου με βοηθάει πολύ στο σπίτι με τα παιδιά μου, κυρίως ψυχολογικά».
Ένα φυσιολογικό άτομο: «θεωρώ τον εαυτό μου ένα φυσιολογικό άτομο. και συμπεριφέρομαι ως τέτοιο. Και βλέπω ότι οι άνθρωποι με βλέπουν σαν αυτό. Σαν κάποιο ταπεινό. Και θα σας πω ένα πράγμα, είμαι ευτυχής που κάποιος κανονικός, φυσιολογικός μπορεί να κερδίσει τη Χρυσή μπάλα».
Που θα βάλει το τρόπαιο:« Τις πρώτες μέρες, στην κρεβατοκάμαρά μου, δίπλα στο κρεβάτι. Αν ξυπνήσω, μπορώ να πω ότι δεν είναι ένα όνειρο, ότι είναι εκεί. Μετά θα ψάξω για ένα ωραίο μέρος για να το αφήσω. Έχω και άλλα τρόπαια, αλλά αυτό θα είναι σε προνομιακή θέση».

ΠΗΓΗ amna.gr

Η Άντα Χέγκερμπεργκ κέρδισε την πρώτη γυναικεία «Χρυσή Μπάλα»

Η 23χρονη Ada Martine Stolsmo Hegerberg είναι η πρώτη γυναίκα που κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα, την ύψιστη διάκριση στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1995 είναι Νορβηγίδα και παίζει επιθετική για την ομάδα 1 Féminine club Olympique Lyonnais. Έχει παίξει στο παρελθόν για τις ομάδες Kolbotn και Stabæk στο Toppserien. Έχει ήδη κερδίσει το ασημένιο στο πρωτάθλημα γυναικών UEFA του 2013 με την νορβηγική ομάδα, το βραβείο 2016 UEFA Best Player στην Ευρώπη στις 25 Αυγούστου 2016 και το 2017 ονομάστηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς των γυναικών BBC. Η Hegerberg έκανε το ντεμπούτο της σε επαγγελματικές ομάδες το 2011 και παίζει ποδόσφαιρο από την ηλικία των 12 ετών.

«Μεγάλωσα παίζοντας με αγόρια, οπότε αυτό ήταν φυσικό για την αδελφή μου και για εμένα να παίζουμε ποδόσφαιρο», λέει. Γεννήθηκε στο Molde, αλλά μεγάλωσε στο Sunndalsøra όπου έπαιξε για την Sunndal Fotball μαζί με την αδερφή της. Έκανε το ντεμπούτο της για την Kolbotn το 2010. Στις 6 Αυγούστου 2011, σημείωσε τρία γκολ σε επτά λεπτά, ενώ σε ηλικία 16 ετών έγινε η νεώτερη παίκτρια που κέρδισε κύπελλο στο Toppserien.

Ήταν κορυφαία σκόρερ της Kolbotn το 2011 και ψηφίστηκε ως νέα παίκτρια της χρονιάς του πρωταθλήματος. Και αυτή και η αδερφή της θεωρήθηκαν δύο από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο νορβηγικό ποδόσφαιρο γυναικών και η Ada κέρδισε το βραβείο Statoil «Talent of the Month» για δεύτερη φορά τον Μάιο του 2012. Έγινε κορυφαία σκόρερ στο 2012 Toppserien με 25 γκολ σε 18 αγώνες.

Αφού υπέγραψε το 2013 με την FFC Turbine Potsdam, στο τέλος της σεζόν πήρε μεταγραφή για την Olympique Lyonnais και έκτοτε έχει μια πολύ επιτυχημένη καριέρα στη Γαλλία. Έχει σημειώσει 26 γκολ σε 22 παιχνίδια πρωταθλήματος, οδηγώντας τη Λιόν σε έναν ένατο διαδοχικό τίτλο Division 1 Féminine. Το 2016 η Hegerberg τερμάτισε τη σεζόν ως κορυφαία σκόρερ του πρωταθλήματος με 33 γκολ σε 21 εμφανίσεις. Παραμένει στη Λυόν μέχρι το 2021, καθώς πρόσφατα έκλεισε ένα νέο τριετές συμβόλαιο.

Με την Νορβηγική Εθνική Ομάδα έχει πάρει μέρος σε πρωταθλήματα από τα 19 της χρόνια για το πρωτάθλημα γυναικών UEFA.