Το πρώτο χρυσό της Ελληνικής κωπηλασίας σε Ολυμπιακούς αγώνες ο Στέφανος Ντούσκος από τα Γιάννενα

Το όνομα του στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού έγραψε με χρυσά γράμματα   ο Στέφανος Ντούσκος . Ο 24χρονος πρωταθλητής από τα Γιάννενα  έγινε ο πρώτος Έλληνας κωπηλάτης που κατακτά χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς αγώνες και μάλιστα συνοδευόμενο με Ολυμπιακό ρεκόρ και παράλληλα κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο της Ελληνικής Ολυμπιακής ομάδας που αγωνίζεται στο Τόκιο.

Ο προπονητής του του Στέφανου Τζιάνι Ποστιλιόνε είπε μετά την κούρσα ότι «η Βίβλος λέει πάντα την αλήθεια. Ο Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ, μόνο που ο Στέφανος νίκησε πολλούς Γολιάθ στον τελικό του σκιφ» και είχε δίκιο αφού ο Γιαννιώτης πρωταθλητής αντιμετώπισε στον μεγάλο τελικό τρεις ολυμπιονίκες και κατάφερε να τους κάνει στο τέλος με την κούρσα του και τη νίκη του να τον αποθεώσουν και να τον χειροκροτήσουν. Ήταν μια κούρσα πραγματικά για σεμινάριο αφού ο Έλληνας κωπηλάτης ξεκίνησε πολύ συντηρητικά όσο όμως προχωρούσε και ένιωθε αυτοπεποίθηση ανέβαζε την απόδοσή του. Έτσι από την 4η θέση στα 1500 ανέβηκε πέρασε μπροστά καταφέρνοντας να παραμείνει με ένα εξαιρετικό ρυθμό στη κορυφή ως τον τερματισμό πανηγυρίζοντας έξαλα τη κατάκτηση της 1ης θέση σε χρόνο 6:40.45 που είναι νέο ρεκόρ αγώνων διαγράφοντας το 6:41.34 που είχε πετύχει το 2016 στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ο Νεοζηλανδός Ολυμπιονίκης Μάχε Ντριζντέιλ .

 

«Δεν το περίμενα ούτε εγώ»

«Ούτε εγώ το περίμενα κάτι τέτοιο. Ήταν η καλύτερη κούρσα , με βοήθησε πολύ ο καιρός ένιωθα πάρα πολύ καλά , ο προπονητής μου μου είπε να ακολουθήσω τους προπορευόμενους να είμαι στα μετάλλια , να είμαι στους πρώτους τρεις κι εκεί στα 750μ. έκανα μια αλλαγή ρυθμού και δεν πίστευα ότι θα αντέξω , το ήθελα πάρα πολύ ναι είμαι στα μετάλλια . Στα τελευταία 500μ. έλεγα θα κάνω φίνις δε θα με δούν σε παρακαλώ κράτα λίγο ακόμα . Κράτησα , κράτησα, είδα ότι ανεβάζουν οι άλλοι ανέβασα κι εγώ δεν πίστευα ότι θα αντέξω μέχρι το τέλος αλλά στα τελευταία 100μ. λέω δεν το χάνω».

Και δεν το έχασε , λίγο μετά στο βάθρο των απονομών παρέλαβε από τον πρόεδρο της ΕΟΕ και μέλος της ΔΟΕ το χρυσό ΔΙΚΟ ΤΟΥ μετάλλιο το φόρεσε μόνος του στο στήθος όπως προτάσσουν τα μέτρα ασφάλεια και άκουσε με συγκίνηση τον Εθνικό μας ύμνο βλέποντας την γαλανόλευκη να κυματίζει στο ψηλότερο ιστό.

 

Μόλις είχε γραφτεί στην ιστορία. Το πρόσωπό του έλαμπε και οι συναθλητές του τα μέλη της ΕΟΕ που είχαν βρεθεί στο κωπηλατοδρόμιο τον αποθέωναν , ανάμεσά του και ο άνθρωπος στον οποίο αφιέρωσε την επιτυχία , ο προπονητής του Τζιάνι Ποστιλιόνε που λίγο μετά μιλώντας στον Τύπου χαρακτήρισε εκπληκτική την επιτυχία του Στέφανου Ντούσκου και την κατάκτηση του χρυσού που περίμενε η Ελλάδα από τους Ολυμπιακούς του 2008. «Από το 2016 ξεκίνησα ουσιαστικά με ένα αθλητή τον Ντούσκο ένα νέο κύκλο. Όχι εύκολο. Πολλοί προπονητές από την Ελλάδα ήρθαν μαζί μας αλλά δραπέτευσαν από το Σχοινιά δουλεύουμε πολλές ώρες την ημέρα ενώ στα σωματεία έχουν συνηθίσει αλλιώς και δεν τους κατηγορώ γι αυτό Αλλά πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτό που κάνουμε στην Εθνική ομάδα είναι σε αυτό το επίπεδο των Ολυμπιακών αγώνων. Όλη μας η ζωή είναι αφιερωμένη στην κωπηλασία , δεν έχουμε σπίτια , δεν έχουμε παιδιά και αυτό είναι το βραβείο για αυτή τη σκληρή δουλειά.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν λεφτά για τους προπονητές, ακόμα ακόμα χειρότερα για τους αθλητές. Βλέποντας την κούρσα του στον ημιτελικό περιμέναμε κάτι πολύ καλό .Αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ένας αθλητής νορμάλ σαν το Στέφανο αν και χωρίς τα προσόντα των ξένων , χτίστηκε ολοκληρωτικά με το πρόγραμμά μου, με την φιλοσοφία μου με την τεχνική μου και αγωνίστηκε σαν τον Δαβιδ εναντίον του Γολιάθ όχι ένα Γολιάθ , πολλούς και τους κέρδισε . Η Βίβλος λέει πάντα το σωστό.

Τα συναισθήματα μου είναι αυτά του πατέρα προς το παιδί του , ο Στέφανος είναι ένα παιδί για μένα και για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο πρέπει να γίνει ένας άλλος άνθρωπος και για τρία χρόνια χτιζόταν και μέσα από τα λάθη του ένας νέος Στέφανος. Όταν έφευγε για την κούρσα του είπα φεύγεις ο Στέφανος ο γνωστός θα γυρίσεις ένας άλλος Στέφανος».

Εκεί παρενέβη ο Στέφανος με το μετάλλιο και δείχνοντάς του είπε «αυτό είναι για τον προπονητή μου» ενώ λίγο μετά τον αποκαλούσε αθλητικό του πατέρα.

Καταλήγοντας ο Τζιάνι Ποστιλιόνε τόνισε «Αυτή είναι η απάντηση σε αυτούς που έλεγαν ότι είμαι ανίκανος , ότι δεν έχω αισθήματα και δεν ξέρω τι κάνω. Ξέρω τι κάνω λοιπόν….χρυσό».